Skip to content

May 14, 2010

ที่นี่ที่ไหน?

ดูเหมือนว่าที่นี่จะเป็นที่ที่ไกลออกไป  …                                   มาก

ไกลจากบ้านฉัน  …                                  เกินไป

เพราะว่าเวลามองไปที่ไหน

กลับพบแต่ความว่างเปล่า ที่ไม่คุ้นเคย

ไม่ชินตา

.

.

ส่วนลึกที่สุดในจิตใจร้องออกมาดังดังว่า ‘กลัว’

แต่สมองสั่งเราเอาไว้  .. กล้ากล้าหน่อย

.

กลัวแ่ค่ไหนก็ต้องผ่านมัีนไปให้ได้

.

ไม่ใช่ว่าเราไม่สนุก

แต่เหมือนเราพูดคำว่ามีความสุขได้ไม่เต็มปาก

ในใจร่ำร้องคำว่าคิดถึงแม่ มากกว่าร้อยครั้งในวันวันนึง

.

.

.

.

แต่เมื่อเวลาผ่านไป

ไม่แล้ว

.

.

.

จะเรียกว่ายังไงดีละ?

ก็เหมือนความเคยชิน

คนเราพอใกล้ชิดกันมากขึ้น ความชินก็จะตามมา

ปริมาณของความเกรงใจคนเราก็ดูเหมือนจะยิ่งน้อยลง

จากที่เราอึดอัดมาก

ตอนนี้ เราก็พอดีกับมัน

..

..

.

.

.

แล้วสรุปที่นี่คือที่ไหน?

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน

คงเป็นเหมือนที่ที่ทำให้เราได้เห็นตัวเองได้ถนัดตา

.

การใช้ชีวิตอยู่บนโลกที่ที่ไม่มีเราเพียงคนเดียวมันเป็นยังไง

.

ถึงตอนนี้ฉันจะไม่สามารถพูดว่ามีความสุขได้เต็มปาก

แต่สิ่งที่ฉันจะพูดคงไม่ใช่ว่าฉันมีแต่ความทุกข์แน่ๆ

.

ขอบคุณที่ทำให้ชีวิตของฉันก้าวได้อีกก้าวหนึ่ง

.

ก็เหมือนกับที่แม่บอก

พอกลับไป เรามานึกถึงเหตุการณ์วันนี้ เราจะมีแต่ความสุึข

.

.

สหรัญอเมริกา เอมเอ เกรทแบริงตั้น

Advertisements
No comments yet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: